'Thuis is voor ons hier'

Al 60 jaar wonen mevrouw en meneer Korstanje in hetzelfde huis. De kinderen groeiden hier op. Nu komen ook de kleinkinderen en achterkleinkinderen over de vloer. “Thuis is voor ons hier”, zegt mevrouw Korstanje.

Mevrouw en meneer Korstanje kennen elkaar al bijna hun hele leven. Mevrouw Korstanje herinnert het zich nog goed: “We zaten bij elkaar in de klas toen we 6 waren. Hij zei tegen mij: wil je verkering? Ik zei: hangt ervan af met wie.” Inmiddels zijn ze bijna 62 jaar getrouwd. “Bij ons is het vanzelf gegaan”, voegt ze toe. 

 

Van bovenwoning naar gezinswoning

 Toen zij hun woning kregen, woonden ze eerst alleen boven. De huur bedroeg 63,50 gulden. “Dat klinkt nu misschien als weinig, maar toen was dat meer dan 2 weken loon .”

 

“We hadden één baby en waren blij dat we iets voor onszelf hadden. De woning was toen nog in tweeën gedeeld. Na 5 jaar konden we het hele huis huren waar onze kinderen opgroeiden.”, vertelt mevrouw Korstanje.

Er moest nog wat gebeuren. “Er zaten 2 keukens in en we hadden geen douche.” Meneer Korstanje pakte veel zelf aan. “Wat elektra betreft, heb ik hier alles gedaan. Nieuwe schakelaars, een groepenkast en stroom in de schuur en de tuin. Dat was mijn werk.”

 Een buurt die veranderde

De buurt veranderde door de jaren heen. Er is nu veel meer verloop dan vroeger. “Je kende de mensen toen beter. Eén keer per jaar hadden we een straatfeest. Iedereen legde wat geld bij en dan zat je de hele dag en avond gezellig bij elkaar.”

Ook het straatbeeld zag er anders uit. “Vroeger waren de bomen klein en stond er maar één auto in de straat. Wij waren een van de eersten met een auto.”

Gelukkig ziet mevrouw Korstanje weer meer kinderen in de buurt. “Dat hoort gewoon bij een buurt. Ze spelen nog steeds op het pleintje om de hoek. Dat is fijn.”

Kinderen, kleinkinderen én achterkleinkinderen

“Onze kinderen wonen allemaal in de buurt. We hebben 5 kleinkinderen en 5 achterkleinkinderen. Vroeger was het vechten om wie bij ons mocht blijven logeren.”

Een tip voor nieuwe bewoners

“We kregen laatst een briefje van een nieuwe buurman. Hij stelde zich voor en hoopte dat hij hier fijn zou wonen. Dat vonden we heel netjes.” Mevrouw Korstanje schreef terug dat hij welkom was.

Een fijne buurt begint volgens hen met aandacht voor elkaar. “Je hoeft niet altijd bij elkaar over de vloer te komen. Maar groet elkaar en zoek een beetje verbinding. Zo begint het.”